Güzel Günler…

1991 baharı… Dert yok tasa yok… Olan tek şey: akşam ezânına kadar sokakta eğlenmek. O günlere ait bu fotoğrafta, en güzel gülüşüyle gözlerimi parıldatan kardeşim ve annem var. Annem aslında fotoğrafın orijinalinde var; ama ona şimdilik bu fotoğrafta yer yok! Sadece kardeşim ve ben. O güzel günlerin hatrına, yemyeşil çimenlerde taze bir çiçek gibi açmış iki temiz yüreğin hatrına… Yıllar, elbette ki size hissettirmediği gibi bana da hissettirmedi nasıl da çabuk yitip gittiğini… Meğer sadece mutlu anlarımızmış yaşamak dediğimiz şey… Hep olduğu gibi yine, o güzel günleri tekrar yaşamayı dileyeceğiz. Geçen zamanın farkına varmadan içinde olduğumuz ânın, aslında o güzel günlerden biri olduğunu anlayamadan yaşayacağız yine. Olsun ben yine de bir gün o güzel günlerden birini tekrar yaşayacağımı umut ederek yaşayacağım.